• ogloszenia

    Ogłoszenia

    Tutaj możesz przeczytać ogłoszenia parafialne na najblizszy tydzień.


    czytaj

  • modul kosciol barbary

    Remont

    Dokumentacja związana z kościołem św. Barbary i baszty.


    wejdz wejdz

     

  • kamera

    KAMERA

    Zapraszamy na transmisje live z naszego kościoła.


    zobacz

Medytacje na każdy dzień, Czwartek - 2 maja

Czwartek, 2 maja

J 15,9-11

Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. (J 15,9)

   Jak to możliwe, Panie, że miłujesz mnie tak, jak Ojciec miłuje Ciebie? Jak to możliwe, że miłość przenikająca Trójcę Świętą jest tą samą miłością, którą wylewasz na mnie? To zbyt wielkie, aby móc to ogarnąć!

   Kiedy uświadamiam sobie swoją grzeszność, myślę o tym, jak miłosierna, cierpliwa i przebaczająca jest Twoja miłość. I że nie ogranicza się ona przecież tylko do przebaczenia grzechów!

   Panie, miłość Ojca do Ciebie jest przeogromna. Jest twórcza, życiodajna i dynamiczna; niezmienna, a zarazem wciąż nowa. Jest to ta sama miłość, którą okazałeś stwarzając świat; miłość, która obdarza Twoje stworzenie dobrem, harmonią i obfitością. Jestem zdumiony, że tak właśnie mnie miłujesz. Stworzyłeś mnie, ponieważ chciałeś przeze mnie objawić światu swoją dobroć. Nie poprzestałeś jednak na tym. Dzień za dniem wciąż wylewasz na mnie swoją miłość - nawet wtedy, gdy jej nie czuję, nie widzę, nie dotykam.

   Jezu, kiedy myślę, jak patrzy na Ciebie Ojciec, nie znajduję słów na wyrażenie tego, co czuję. Próbuję wyobrazić sobie Ojca, który patrzy na Ciebie z wielką radością i upodobaniem, ale wyobraźnia mnie zawodzi. A kiedy pomyślę, że Ty, Jezu, patrzysz na mnie z tą samą miłością, widząc potencjał dobra, jaki mi dałeś stwarzając mnie na Twój obraz i ciesząc się każdym krokiem, jaki stawiam w Twoim kierunku, mogę jedynie kontemplować tę miłość z podziwem i czcią.

   Dziękuję Ci, Jezu! W Twojej niepojętej hojności wprowadziłeś mnie w miłość Trójcy Świętej. Dałeś mi udział w Boskim życiu, które dzielisz z Ojcem w niebie. Pozwoliłeś mi spojrzeć szerzej i poza moją codzienną rzeczywistością dostrzec wieczność. Wiem, jak niedoskonała jest moja odpowiedź na Twoją miłość, ale pozwól, że ośmielę się Ci wyznać: Kocham Cię, Jezu!

„Panie, rozszerz mi umysł i serce, abym choć w części pojął tę wielką miłość, którą mnie ukochałeś!"

[Słowo wśród nas. Medytacje na każdy dzień 5(2013), s. 20]

Medytacje na każdy dzień, Środa - 1 maja

Środa, 1 maja
Dz 15,1-6

Zebrali się więc Apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę. (Dz 15,6)

   Paweł i Barnaba udali się do Jerozolimy, by uzyskać odpowiedź na palące pytanie. W Antiochii, gdzie obaj kierowali wspólnotą Kościoła, pojawili się przybysze z Judei, którzy zaczęli głosić chrześcijanom pochodzenia pogańskiego, że jeśli chcą osiągnąć zbawienie, muszą zostać obrzezani i stosować się do przepisów Prawa Mojżeszowego.
   Jak łatwo sobie wyobrazić, wywołało to wiele zamieszania, toteż Paweł i Barnaba postanowili przedłożyć tę kwestię Piotrowi i pozostałym pasterzom Kościoła jerozolimskiego. Wraz z nimi zamierzali prosić w tej sprawie o światło Ducha Świętego.
   Jednak celem Apostołów i starszych nie było jedynie ustalenie polityki Kościoła w tej sprawie. Pragnęli oni przede wszystkim zachować jedność Ciała Chrystusowego. Rozumiejąc, jak wielki skarb został im powierzony, pragnęli uczynić wszystko, aby go ustrzec i zachować. Widzieli, że kontrowersja wokół obrzezania grozi podziałem w Kościele i stanowi niebezpieczeństwo dla wiary nowo nawróconych chrześcijan, najbardziej podatnych na zranienia. Dlatego spotkali się jako bracia w Panu, by rozmawiać, modlić się i słuchać Ducha Świętego.
   W ciągu naszego życia wszyscy stawiamy czoło różnym wyzwaniom. Jak ważne jest, byśmy w takich chwilach prosili Ducha Świętego o pomoc i prowadzenie! Jak ważne też, byśmy trwali w bliskości naszych braci i sióstr w Panu! Ich pomoc bywa niekiedy nieoceniona, a zdarza się, że Pan przekazuje nam właśnie przez nich swoje słowo. Księga Dziejów Apostolskich przytacza wiele przykładów tego, że gdy wsłuchujemy się w Ducha Świętego i trwamy w jedności z braćmi, Bóg napełnia nas swoim życiem i mocą.
   Bóg prowadzi nas na wiele sposobów, jednak żaden z nich nie jest bardziej krzepiący niż ten, gdy przemawia do nas za pośrednictwem naszych bliskich - przyjaciół lub członków rodziny. Biorąc więc przykład z Pawła i Barnaby, wsłuchujmy się w głos Ducha Świętego i trwajmy w jedności z naszymi braćmi i siostrami w wierze.

„Duchu Święty, dziękuję Ci za to, że udzielasz mi mądrości i mocy. Otwórz moje uszy, abym mógł usłyszeć Twój głos. Otwórz moje serce, abym mógł głębiej Tobie zaufać."

[Słowo wśród nas. Medytacje ma każdy dzień 5(2013), s. 19]

Medytacje na każdy dzień, Wtorek - 30 kwietnia

Wtorek, 30 kwietnia
Dz 14,19-28

Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. (Dz 14,27)

   Po powrocie do Antiochii Paweł I Barnaba mieli wiele do przekazania starszym Kościoła, który posłał ich na głoszenie Ewangelii. Z pewnością podzielili się wspaniałym doświadczeniem tego, jak Bóg poprowadził ich na zupełnie nowe terytoria i działał przez ich słowa. Opowiadali o cudach, których Bóg dokonał a zwłaszcza o tym, jak podniósł Pawła, gdy jego przeciwnicy wywlekli go ukamienowanego za miasto, sądząc, że nie żyje (Dz 14,19-20). Bóg otwierał przed nimi kolejne drzwi, a przede wszystkim drzwi serc ludzi, którzy po raz pierwszy usłyszeli o Jezusie i przyjęli wiarę.
   W Roku Wiary Bóg chce otwierać drzwi ludzkich senrc także przed nami. Chce dawać nam niezliczone możliwości dzielenia się swoją wiarą z innymi. Skoro Jezus potrafił przechodził' nawet przez ściany, żeby dotrzeć do swoich uczniów, to z pewnością jest w stanie poprowadzić nas do nowych miejsc i środowisk, gdzie będziemy mogli do cierać do ludzi z Dobrą Nowiną o miłości i miłosierdziu Boga.
   Jakie drzwi Bóg pragnie otworzyć przed tobą? Może masz kontakt z kimś, kto niedawno się nawrócił. Jego droga wiary dopiero się rozpoczyna. Być może Bóg oczekuje od ciebie towarzyszenia tej osobie na jej drodze wiary i wzrastania w nowym życiu, które otrzymała. Może w twojej parafii powstaje grupa biblijna albo modlitewna, która będzie dla ciebie okazją do dzielenia się swoją wiarą i budowania się świadectwem innych. A może czujesz się wezwany do pomocy samotnemu sąsiadowi lub zaświadczenia o miłości Bożej załamanej koleżance z pracy, której wysłuchasz i zaproponujesz wspólną modlitwę.
   Paweł i Barnaba podczas swojej podróży misyjnej przeszli przez podwoje wiary. Jeśli i my przez nie przej dziemy, to również będziemy mieli do opowiedzenia zdumiewające rzeczy. Zdobądźmy się więc na ryzyko wiary, a zobaczymy, co się stanie. Możliwości są nieskończone, jak nieskończony jest sam Bóg!

„Ojcze, umocnij moją wiarę. Daj mi odwagę przejścia przez drzwi, które przede mną otwierasz."

[Słowo wżród nas. Medytacje na każdy dzień 4(2013), s. 43]

Medytacje na każdy dzień, Poniedziałek - 29 kwietnia

Poniedziałek, 29 kwietnia
Św. Katarzyny Sieneńskiej, patronki Europy

Mt 11,25-30

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. (Mt 11,25)

   Św. Katarzyna, żyjąca w XIV wieku mistyczka i doktor Kościoła, usłyszała pewnego razu od Jezusa następujące słowa: „Ja jestem Tym, który jest; Ty jesteś tą której nie ma".
   Słowa te w pierwszej chwili mogą wydać się poniżające i niesprawiedliwe, jakby przekreślające Katarzynę i jej wartość w oczach Boga. Kiedy jednak przyjrzymy się biografii Katarzyny, zobaczymy, że zupełnie nie była ona bierną upokorzoną istotą. Przeciwnie, prowadziła niezwykle intensywne życie. Gromadziła wokół siebie elitę duchową Sieny - mężczyzn i kobiety - stając się ich duchową matką. Angażowała się w działalność polityczną pisząc listy - nierzadko bardzo zdecydowanym tonem - do najwyższych dostojników świeckich i kościelnych, nie wyłączając samego papieża! Pogrążona w ekstazie, dyktowała księgi. Sława jej świętości niosła się tak szeroko, że ledwo wydała ostatnie tchnienie, już ustawiła się kolejka po relikwie!
   Co znaczyły więc słowa Jezusa? Być może miały one uzmysłowić Katarzynie, że cała jej duchowa moc, jak i wyjątkowa wielość jej charyzmatów pochodzą od Boga. Że im bardziej się z Nim zjednoczy, tym więcej będzie mogła zdziałać dla dobra innych. Że to On sam przez nią działa.
   Kiedy Jezus mówi nam dziś, że Ojciec zakrywa pewne rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawia je prostaczkom, też możemy poczuć się dotknięci. Dlaczego tak? Czyżby mądrzy i roztropni mieli być poszkodowani? Czy to zasługa prostaczka, że jest prostaczkiem?
   Jednak Jezus mówi nam mniej więcej to samo co Katarzynie: cała nasza siła, wszystkie nasze możliwości, w tym także mądrość, roztropność i inne nasze naturalne dary, które tak łatwo uważamy za swoją własność - wszystko to jest darem Boga. Jesteśmy od Niego zależni. I zależność ta jest źródłem wielkiej radości, czego przykładem jest sama Katarzyna.
   Nie musimy dźwigać wszystkiego sami. Wszechświat nie spoczywa na naszych barkach. Jezus wszystko o nas wie, zna naszą sytuację i wola: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię" (Mt 11,28). Niezależnie od tego, kim jesteśmy i ile mamy lat, możemy odkryć radość i wolność dziecięctwa Bożego, oddając się Bogu w ufności.

„Panie Jezu, Ty jesteś godzien wszelkiej chwały. W Tobie jest pokój, mądrość, harmonia i wszystko, czego potrzebuję. Przychodzę dziś do Ciebie z całym moim życiowym bagażem, ufając nie własnym siłom, ale Twojej miłości."

[Słowo wśród nas. Medytacje na każdy dzień 4(2013), s. 42n.]

Medytacje na każdy dzień, Niedziela - 28 kwietnia

Niedziela, 28 kwietnia

J 13,31-33a.34-35

Przykazanie nowe daję want, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. (J 13,34)

   Mówi się, że małżonkowie po (długich latach wspólnego życia upodabniają się do siebie. Można mieć co do tego wątpliwości, gdy idzie o wygląd fizyczny, jest jednak przeważnie prawdą, że zaczynają oni podobnie myśleć.  Mają te same pragnienia i cele. Podejmują takie same decyzje. Potrafią nawet dokończyć zdanie rozpoczęte przez współmałżonka.
   Jeśli tak może dziać się w relacji męża i żony, to tym bardziej jest to prawdą w odniesieniu do naszej relacji z Jezusem. Kościół jest przecież Oblubienicą Chrystusa. Jako Jego Umiłowana, z każdym dniem powinniśmy się do Niego coraz bardziej upodabniać.
   Jak to zrobić? Kochając innych tak, jak Jezus nas umiłował.
   Takie jest nowe przykazanie. Wiemy o tym, że jednym z dwóch największych przykazań w Prawie Bożym jest przykazanie miłości bliźniego jak siebie samego. Jednak Jezus, rozmawiając z uczniami w noc przed swoją śmiercią, zaprosił nas do czegoś jeszcze większego. On chce, abyśmy kochali tak, jak On kocha. Ma to być znak rozpoznawczy Jego ludu, Jego Oblubienicy. Upodabniać się do Niego oznacza zacząć kochać tak jak On.
   Jeśli chcesz uświadomić sobie, czym jest miłość Jezusa, przypomnij sobie różne fragmenty biblijne, które poruszyły twoje serce. Pomyśl też o swoim doświadczeniu spotkania z Panem.  Sporządź listę słów opisujących miłość, której doświadczyłeś. Czy była ofiarna, przebaczająca, pełna współczucia? A może wierna, godna zaufania, czysta?
   Następnie podziękuj Jezusowi za to, jak kocha, i proś, aby wlał taką samą miłość w twoje serce. Wybierz sobie na dzisiejszy dzień jedno słowo ze swojej listy i spróbuj nim żyć. Będzie to dziś twoim wyróżnikiem jako cząstki Kościoła - Oblubienicy Chrystusa.

„Jezu, dotknij mego serca tą miłością którą mnie umiłowałeś. Przyjdź, Panie, i rozszerz moją miłość, aby przelewała się na innych. Chcę stać się Twoim obrazem na tym świecie!"

[Słowo wśród nas. Medytacje na każdy dzień 4(2013), s. 41n.]

Informacje

informacjeMsze Święte:
Dni powszednie: 6.30, 7:00, 18:00
Niedziela: 6:45 (niemiecka), 7.00 (w szpitalu), 7:45, 9:00 (młodzieżowa), 9:00 (w Księżym Lesie), 10:15 (rodzinna), 11:30 (suma), 15.00 (chrzcielna w każdą pierwszą niedzielę miesiąca), 18:00.

Sakrament Pokuty: w dni powszednie (zasadniczo): 6.30-7.30 i 17.30-18.00; w soboty: od godz. 17.00; w niedziele i uroczystości: w czasie Mszy św. o godz.: 6.45, 7. 45, 11.30 i 18.00.

Kancelaria Parafialna: czynna w poniedziałki, wtorki, czwartki i piatki w godzinach: 8.00-9.30 i 16.00-17.30. Wezwania do chorych, sprawy pogrzebów załatwiamy na bieżąco.

Adoracja w kościele Bożego Ciała: w dni powszednie: 6.30 - 17.15; w niedziele i uroczystości: 7.00 - 16.45.

Konto parafii: PKO BP SA O/Strzelce Opolskie nr 19 1020 3714 0000 4102 0007 8600

 

Menu duchowe

czytania

brewiarz

dla ducha

Modlitwa do Patrona

modlitwaŚwięty Wawrzyńcu, zaufany diakonie papieża św. Sykstusa II i męczenniku rzymski, módl się za nami. Ty umiałeś stać się ziarnem wydającym obfity plon. Poszedłeś za Chrystusem, służąc Kościołowi przy boku papieża. Po uwięzieniu i odejściu do Pana św. Sykstusa II, zachowałeś bardzo trzeźwy osąd sytuacji i pieniądze kościelne, których zarządzanie Tobie powierzono, wszystkie rozdałeś pomiędzy ubogich. Była to dobra lokata i wspaniałe świadectwo, kiedy sądzony wskazałeś tychże ubogich mówiąc: Oto są skarby Kościoła. Wypraszaj nam współczesnym członkom tegoż Kościoła posiadanie takiego konta zysków. Ty nie umiłowałeś tego życia i bogactw, ale wszystko widziałeś w perspektywie życia wiecznego. Żyłeś wezwaniem Chrystusa, idąc za Nim wiernie jak mąż sprawiedliy, który obdarza ubogich. Na koniec umiałeś z godnością oddać ducha Panu, któremu przez całe życie służyłeś. Dziękujemy dobremu Bogu za światło Twojego przykładu. Jak silny musiał być ogień miłości ku Chrystusowi w Tobie, skoro gasił żar ognia naturalnego. Prosimy, wspieraj nas swoim wsawiennictwem w walce z mocami ciemności. Amen.

Licznik

15152375
Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W poprzenim tygodniu
W tym miesiącu
W poprzenim miesiącu
Wszystkie
6623
7115
53411
15061557
110977
213739
15152375

Twoje IP: 3.239.40.250
Czas: 2021-01-18 19:12:27